19 Nisan 2011

Adalet Dağıtmak Zor İştir Yeğen!



İki gündür Lugano’nun, Gaziantepli oyuncuya yaptığı sakatlayıcı hareketini konuşuyorlar. Konuşmak denmez tabii ki buna, genelde Lugano’ya şiddetli bir tepki var. 

Ancak çözemediğim sorular var kafamda.

Giray, Emenike’yi, Yekta’yı, İsmail Köybaşı’nı ve daha nicelerini sakatlarken ortalıkta görünmeyen bu grup neden iş Lugano olduğunda çıldırmış gibi tepki koyuyorlar?

Özer’in ayağını kıran Konyalı oyuncu hakkında neden tepki koymadılar?

Feldkamp döneminde, Türkiye Kupası ilk maçında Servet’in ayak tabanıyla Semih’in baldırına girmesinden sonra, Semih’in futbol hayatından 2 ay çalmasına neden tepki koymadılar?

Aynı grup neden Emre’nin Baros’a yaptığı faulü konuştu?

Löw zamanında Mustafa Doğan’ın, İstanbulsporlu Güven’in ayağını kırmasından sonra ortalığı yıkan bu grup neden Vural’ın, Metin Diyadin’in ayağını kırmasını normal karşıladı?

Lazaroni zamanında, Bülent Korkmaz’ın, kritik Maccabi maçı öncesinde en formda oyuncumuz Bolic’in sakatlanmasını sağlamasına bir şey demediler?

Zico zamanında Sakaryaspor kalecisi Martinez’in, ceza alanı içinde Semih’e uçan tekme atmasına ve hakemin faul bile vermemesine neden bu kadar yorum yapılmadı?

Lorant zamanında Emre Aşık, Tuncay’ın sırtını tepelerken neden bu grup yorum yapmadı?

Hasan Şaş, Serhat’ın saçını tutma bahanesiyle, yolum yolum yolarken neden bahanelerle ortalığı karıştırmaya çalıştılar?

Peki, aynı Lugano’nun şampiyonlar liginde çeyrek final oynadığımız sezon, Drogba’yı, Kanoute’yi, İbrahimoviç’i, Vagner Love’ı, Jo’yu, Dünya Kupasındaki oyuncuları neden adam gibi savunurken diğer takımlardaki oyunculara karşı sert davranmasına yorum yapmıyorlar?

Lugano, bu ülkeye geldikten sonra futbol karakterinde değişimler oldu. Her korner kullanmaya gittiğinde dikkat edin, her maçta bir kere penaltılık pozisyonu var. Mutlaka bir oyuncu Lugano'yu kündeye getiriyor. Bunu gören Lugano adaletsiz ortamda savaşmayı öğreniyor doğal olarak.

Bazı maçlarda bakıyor ki ayaklar ellerine veriliyor oyuncuların ve hakem hiçbir şekilde faul bile çalmıyor. İşte o noktada karakteri biraz daha esniyor Lugano’nun ve takımı için nasıl faydalı olabilir onu yapmaya çalışıyor ve rakip takımdaki arkadaşları gibi veriyor eline ayağı ve kart görmüyor.

Lugano, Emre Aşık’ı döverken kimse Emre Aşık’ın maç boyu yaptığı kaçamak hareketleri konuşmuyor ama Lugano’ya ana avrat düz gidebiliyorlar. Lugano’ya yapılan herhangi birimize halı saha maçında yapılsa ortalığı kasıp kavururuz ama Lugano böyle hareketlere tepki koyunca laf ederiz. Aynı maçta zevk için Semih’e saldıran Arda’ya kimse bir laf etmez. Kişisel tatmin için Bordeaux’lu oyuncuya kafa atarlar ama bir şey demezler. Kulübünün armasını taşıyan bez parçasına ve yönetimine küfreder bir şey demezler. 

Ama Kulübünün formasını kutsal saydığı için taraftara bile vermeyen Lugano şerefsizdir!

Hakeme yapmadığını bırakmayan bir 96-2000 kuşağını gördük biz. Hagi ve arkadaşları hakemleri omuzlarından ittiler. Gerekirse üstlerine yürüdüler. Hasan Şaş ve Sabri gibi oyuncular hakemlere saydırdılar, hakemlerin önünde çıldırdılar, Hatta hakeme Hasan Şaş gibi oyuncular paramızı alamıyoruz gibi yalvarmalar ile hak talep ettiler. Baros, Ayhan gibi oyuncular her iki lafın birinde koyup koyup durdular ama Lugano bir hakeme gözlük yaptı diye mi bu ülkenin en şerefsiz oyuncusu oldu?

Biz bu ülkede ne şerefsizler gördük, şeref dağıtanlarla da işimiz olmadı. Şeref dağıtanlara değil, şerefini kazananlara saygımız sonsuz oldu.

Her şeye rağmen hala ve hala çıkıp Lugano’yu asabilen zihniyete diyecek fazla lafım yok. Adalet dağıtmak basit bir iştir ancak zor olan da basiti yapabilmektir. Türkiye’de Adalet sistemi vicdanlarda yok ki devlet nezdinde uygulama kusursuz olsun. Önce vicdanlar temiz ve kusursuz olmalı ki Devlet Adalet’i işletebilsin.

Son söz Lugano’ya

Burası Türkiye Lugano, çok üzülme nasıl yukarıdaki olaylar unutuluyorsa senin bu olayında 2 hafta içinde unutulur. Biraz balık hafızalı bir milletiz. Zaten son 60 yılda yaşadıklarımızın en büyük sebebi koyun gibi olmamızdan kaynaklanıyor.  

Fenerbahçe taraftarı formasına saygı duyan, hakkı olan teri veren her oyuncusunu sever.

Abdullah Aksoğan

18 Nisan 2011

Gerekirse Dayak Yiyeceksin – Fenerbahçe:1 Gaziantep:0



Maçı izleme fırsatım olmadı. Özetlerden, pozisyon tekrarlarından, yazılanlardan takip etme fırsatım olabildi. Fenerbahçe, Bursa maçından sonra, şampiyonluk için gerekirse kavga etmesini öğrenmeli demiştim. Bu maçtan sonra şu görüldü ki şampiyonluk için gerekirse dayak yemesini de bilecek!

Bursa’nın anlamsız futboluna anlam katmaya çalışıyordum ki dün oynadıkları Trabzon maçından sonra güzel bir anlam katabildim. Antep’in neden bu şekilde oynadığına ve hakemin neden bunları izlediğine anlam katabildim.

Maçı izleyemediğim için şu şöyle oynadı, Aykut Kocaman şunu yapmadı gibi yorumlara giremiyorum doğal olarak ancak Fenerbahçe şampiyonluk istediğini, şampiyonluğu hak ettiğini gösterdi

Gol sonrasında ve maç bitişinde ki tribünlerin halini görünce insan bu takım şampiyon olmalı diyor ancak buna karar vermek bize düşmez. Şampiyon olması gerekirse şampiyon olur. Şampiyon olamaması süreci bozmamalı. Süreci devam ettirmek bizim geleceğimiz açısından çok önemli bir yatırım olacaktır.

Abdullah Aksoğan

Bunun Adı İhtilal



Fenerbahçe Bayan basketbolda kolay kolay kimsenin başaramayacağı bir iş yaptı. Namaglûp şampiyonluk yaşadığı önceki sezondan çok daha büyük bir iş başardı. Bu şampiyonluk herkesin kolay kolay alabileceği bir şampiyonluk değildi. Camia olarak sanırım bu gibi krizlere alışmaya başladık. Krizi çok iyi yönettiler.

Final maçını izlerken sene başında yaptığımız maçlar geldi aklıma. Sene başında gruplardan yenilgisiz çıkan takıma baktım bir, bir de bu takıma baktım. Galatasaray’ın iki Amerikalısı takımla baş edebilecek duruma getirildi. Geldi diyemiyorum çünkü Türkiye’deki bütün kurumlar bunu istedi. Bir takım Avrupa Şampiyonluğuna koşar adım giderken nasıl bu hale gelir diye düşünerek koca maçı tamamladım.

Takımın eksikleri var. Önümüzdeki sene, Avrupa için yeniden yapılanma şart. Ancak bunları şu an düşünmüyorum. Maç boyunca, maça konsantre olmamı engelleyen düşünceler artık kafamı fazla meşgul etmiyor. Çünkü artık biliyorum ki gereken doğru adımlar atılacaktır. 

Bu şampiyonlukta Türk oyunculara ayrı bir teşekkür etmek gerekir. Büyük kesim onlara fazla güvenemedi. Ama onlar bu negatif enerji de dahi işlerini en güzel şekilde yapmaya çalıştılar. 

Ulaşılan şu noktaya şampiyonluk demek biraz basit kalır, bu bir ihtilaldır. 

Fenerbahçe, Düşmanlarını yendi.

Abdullah Aksoğan

10 Nisan 2011

Şampiyonluk Savaşı Sürüyor – Eskişehirspor:1 Fenerbahçe:3


 
Fenerbahçe çok zor bir deplasmanda, çok zor bir takıma karşı önemli bir üç puan aldı. Şampiyonluk yolunda ne kadar kararlı olduğunu gösterdi. En azından pes etmeyeceğini açıkça herkese gösterdi.

Eskişehir, Bursaspor gibi kapanmaktan çok pozitif futbol oynamaya çalıştı. Oyunu kontrolünde tutarak Fenerbahçe’nin hücum gücünü etkisizleştirmeye çalışırken galibiyet için gerekli hamleler yapmak için fırsat kollamaya çalıştı ancak maçın başında attığı gole rağmen bir anda iki gol yiyerek geriye düşmesiyle işi zorlaştı. Bu sefer Fenerbahçe, Eskişehir’i, oyunu kontrol ederek etkisizleştirmeye çalıştı. İki takım da birbirlerinin hamlelerine cevap verdi. Maç bu yüzden çok heyecanlı geçti. İki takımda final paslarında ve final şutlarında biraz daha etkili olsaydı çok daha fazla gol görebilirdik maçta.

Aykut Kocaman, Bursaspor maçında yaptığı kadrodan farklı bir kadro ile sahaya çıktı. Emre’nin kadroya girmesiyle Mehmet Topuz’u sağ kanada çekti ve sol kanatta Caner hamlesini yaptı. Caner’in, Özer’e oranla çok daha iyi bir sol açık oyuncusu olduğunu gördük. Dörtlü orta sahada sol açıkta Caner, Özer’e göre çok daha etkili bir oyuncu olabileceğini yeteneklerine bakarak söyleyebiliriz. Zaten Caner çok etkili bindirmeleriyle maçın kader adamlarından birisi oldu. Defansif yönünü hala geliştiremedi ancak bu konuda çalışmalar yaparsa çok etkili bir sol kanat olabilir. Yabancı sınırı yüzünden kaptığı formanın hakkını çok iyi verdi.

 Fenerbahçe kanatlardan çok etkili oldu ancak Alex dışında paslaşmalarda etkili olabilen olmadı. Cristian, Emre ve Mehmet Topuz çok pas hatası yaptı. Takımın hücum gücü çok düştü. Lugano bile bu oyunculardan çok daha olumlu oyun kurdu maç boyunca. Lugano şaşırtıcı bir derecede iki haftadır öyle güzel oyun kuruyor ki Luciano geliyor aklımıza ister istemez. Yobo ve Lugano ilerlemiş yaşlarına rağmen bu konuda sürekli bir gelişme içerisindeler. Yobo bu konulara biraz daha alışık ancak ikisi de sürekli rakibin aklını karıştırmak adına hamleler yapıyor ki çok da başarılı oluyorlar. Orta sahanın bu maçta yapamadığını Alex ile birlikte çok güzel yaptılar. Emre’nin sakatlığı, Cristian’ın sorumluluk almayan futboluyla birleşince anlamsız top kayıpları ile Eskişehir’i maça ortak ettiler.

Eskişehir çok iyi oynadı. Özellikle Alper Potuk takımı çok iyi yönetti. Gerçekten çok olumlu işler yaptılar. Batuhan’ı çok iyi kullandılar. Şansı olsaydı maçı çok farklı bir atmosfere çekebilirlerdi. Fenerbahçe’nin istekli futbolu karşısında çok zorlandılar ancak etkili bir takım olduklarını gösterdiler. Savunma yönleri düşük ancak zamanla bunu da düzelteceklerdir. Dinamik ve genç bir kadroları var. Hücum güçlerinin yanına savunmayı da ekleyebilirlerse çok etkili bir takım olacaklardır. 

Fenerbahçe yoluna devam ediyor. Şampiyonluk yolunda her ne kadar iyi futbol da önemliyse, kazanmak her şeyin üstünde oluyor. Bu sene elde kalan tek hedef şampiyonluk ve gelecek adına umutların daha da büyümesini sağlayacak şey şampiyonluk. Bu yüzden hedefe daha bir istekli gidiliyor camia olarak. 

Fenerbahçe, zorlu dönemeci Kadıköy’deki Antep maçıyla kapatacak. Antep, Bursa gibi kapanan bir takım olmayacaktır. Fenerbahçe bu maçta istediği gibi oynayacaktır ve galip geleceğini düşünüyorum. Aynı viraja Trabzon da giriyor. Trabzon’un bu virajın içinden nasıl çıkacağını göreceğiz. Bursa maçı dışında çok zorlanacakları bir viraj olacaktır.

Abdullah Aksoğan

6 Nisan 2011

Bursaspor’un Şampiyonluğu Türk Futboluna Ne Getirdi?




Yıllardır Türk Spor Kamuoyunun bir hayali vardı. Büyük takımlar dışında Anadolu’dan ne zaman bir şampiyon çıkacak hayalleriyle yaşadılar durdular. Buna yaklaşan Anadolu takımları oldu ancak bu hedefe Trabzon dışında bir tek geçen sene Bursaspor ulaştı. Bursaspor’un şampiyonluğundan önce sırf Türk Futboluna zevk ve heyecan gelsin diye değişik bir takımın şampiyonluğunu bekleyen bu insanlar, aynı zamanda bu durumun Türk Futbolunu birkaç adım ileriye götüreceğini söylediler.

Bursaspor’un şampiyonluğu sonrasında Avrupa kupalarında Bursaspor dâhil tüm takımlarımız (Beşiktaş’ın gruptan çıkmasını es geçersek ancak çok büyük bir başarı olarak saymazsak) rezilleri oynadılar. Bursaspor bırakın futbol adına olumlu iş yapmayı San Marino’lu futbolcular gibi gol atınca sevinç çığlıkları attılar. Fenerbahçe ve Galatasaray, çok rezil takımlara karşı turu kaybettiler. Milli Takım, Almanya altyapısından futbol eğitimi almış Türkler olmasa şimdiden havlu atmış bir vaziyette olacaktı. Hiçbir takım (Trabzon için acımasız bir yorum yapmamak doğru olacaktır, bir nebze futbollarını ilerlettiler.) geçen seneki futbolunu katlayarak geçmedi. Son şampiyon Bursaspor ise kazandığı paraları ne yaptı bilinmez, her gün maliye baskınlarıyla günlerini geçirirken, futbol takımı son Fenerbahçe maçında mutlak 3 puan alması gerekirken 11 kişi ile savunma yaptı.

Şu çok açık ortadaki Bursaspor’un şampiyonluğu ne kısa vadede ne uzun vadede Türk futbolu için ilerletici bir etken olamadı. Bursaspor’un neden bu etkiyi yapamadığı bu hayalci insanların sadece hayal kurmakta başka bir işe yaramadığını gösteriyor. 

Teori ile Pratiği birleştiremediğiniz müddetçe hayatın hiçbir kademesinde başarılı olamazsınız.

Bursaspor, bu hayalci insanlar sayesinde ekstra ittirilerek şampiyon yapıldı. Keza Trabzonspor için de aynı ittirme söz konusu. Bu tarz bir yapılanma ile sonumuzu hazırlamaktan başka bir şey yapamayız. Bu tarz bir yapıya Mesut Özil gibi Türk ancak futbol altyapısını Almanya’ya borçlu futbolcuların, Türk Milli Takımını seçmemesini yargılayamayız. 

Amacı sadece futbol oynamak olan bazı futbolcuları ve idarecileri bu ülkeden kaçırtmaktan başka bir işe yaramaz bu zihniyet. 

Şampiyonluğun, insanların kişisel duygularının belirlemediği bir ortam yaratılmadıkça Türk Futbolu bu bozuk temeller üzerine kurulamaz. Kurulsa bile yıkılması uzun sürmez.

Abdullah Aksoğan

4 Nisan 2011

Kavga, Kavga, Kavga – Fenerbahçe:0 Bursaspor: 0




Dün akşam Bursa’nın yaptığını, Fenerbahçe yapamadı. Bursa dün belli bir amaç uğruna kavga etti. Kendi yarı sahasında çok iyi pozisyon aldılar ve güzel bir savunma örneği sergilediler. Bulundukları pozisyon gereği bunu kendileri için yapmadıkları ortada ancak buna takılmamız yanlış ve eksik bir analiz olur. Yarış içinde, Türkiye gibi bir ülkede böyle mantalitede olan takımlarla senede 15-20 maç yapıyorsunuz zaten. Şampiyon olmak istiyorsanız bu gibi takımları da yenmekle yükümlüsünüz. Çok önemli bir kayıp olmadı ancak gerekli derslerin çıkarılması Fenerbahçe için önündeki 7 maçın sonucunu olumlu yönde etkileyecektir.

Fenerbahçe, Emre’nin agresif oyununun eksikliğini hissetti. Maça orta sahadaki eksikliklerden dolayı değişik bir kurgu ile başladı. Niang ve Semih ileride Bursa defansını yıprattılar ancak kanatlarda hızlı adamların olmaması sıkıntı yarattı. Hatta ve hatta sol kanatta hızlı adam olmamasından ziyade Andre Santos’un yalnız kalması Bursa’nın ekmeğine yağ sürdü. Zaman zaman o kanattan tehlikeli oldular ancak saman alevi gibi parlayabildiler. Aykut Kocaman, Bursa’nın bu agresif tavrını gördüğü için eksi taktiğe döndü ancak golü bulamadı. Bursa’nın verdiği kavgayı Fenerbahçe’de veren olmadı. Emre’nin o eleştirilen tavrı bu maçta takım için en büyük silah olabilirdi. Orta saha elemanları bu agresifliği gösteremediler ve Bursa bunu çok iyi kullandı. 

Her maç böyle geçmeyecek tabii ki ancak bu tarz maçlarda da rakibi açmasını bilmek zorunda Aykut Kocaman. Uzaktan şutlarda çok etkisiz kaldı takım. Uzaktan şut bu gibi maçlarda çok büyük silah olabiliyor. İkinci yarı eski taktiğe döndükten sonra sağlı sollu ortalar geldi ancak Bursa defansı gerçekten çok iyi oynadı. Bu durumda uzaktan şutlar denenmesi daha yararlı olabilirdi. En azından Bursa’nın dengesini bozabilirdi.

Bu gibi maçlar Aykut Kocaman için tecrübe oluyor. Fenerbahçe’nin gücünün artık herkes kabul etti ve eskisi gibi açık oynamayacaklardır. Temkinli oynayan hatta Bursa gibi agresif bir şekilde savunma yapan rakiplere karşı mutlaka farklı silahlar kullanmayı denemek zorunda. En azından agresif oynayıp rakibin sinirlerini yıpratmak zorunda. Çünkü bunu rakibin koz olarak sana karşı kullanıyor. Hagi’li Galatasaray böyle çok maç çözdü. Çağ dışı oynayan rakiplerine karşı zaman zaman bu agresif tavırları kullandılar.

Bursa hakkında fazla konuşmak istemiyorum keza hakem hakkında da! Kuddusi Müftüoğlu, pek parlak olmayan kariyerinin sonuna gelmiş bir hakem. Bu kadar tecrübe edinmesine rağmen mantık hatası olan kararlar vermesi ülkenin ayıbıdır. Bunu bir tek Kuddusi Müftüoğlu yapmıyor, tüm hakemlerde var bu mantık hatası. Türkiye’de şampiyon olmuş bir takımın da bu şekilde bir savunma yapmasını yorumlayamıyorum. Türkiye’nin şampiyonu bu şekilde savunma yapmamalı. Bu ülke futbolunun karakteri bu olmamalı. Üç büyüklere ülke futbolunu öldürdükleri için yıllardır eleştiri yağdıran zihniyet, bu futbola yorum yapmıyorsa sistemde bir sorun olduğu bellidir.

Eskişehir maçı çok büyük önem kazandı. Trabzon’un, Galatasaray ile oynayacağı hafta, Fenerbahçe bu puan kaybından sonra Eskişehir’i deplasmanda yenerse önemli bir galibiyet almış olur.

Abdullah Aksoğan

30 Mart 2011

Önemli Galibiyet – Türkiye: 2 Avusturya: 0



Türkiye-Avusturya maçından kareler

Almanya’nın grup birinciliği konusunda kararlı durmasından sonra grup ikinciliği için çok önemli bir maça çıktı Türkiye. Bu maçı mutlaka alması gerekiyordu ve bana göre bu maçta göstereceği duruş da grubun kaderini belirleyecek önemli etkenlerden birisiydi. Türkiye, bir kadro ve oyun sistemi istikrarına kavuşursa amaca daha uygun hareket etmiş olacak. Rakibi Belçika bu doğrultuda ilerliyorken değişken bir yapı ile Belçika’ya rakip olmak çok zor olacaktır.

Dün akşam orta sahası güçlü ve akıllı oyunculardan kurulu bir milli takım izledik. Aslında yaratıcı hiçbir hamle yapamayan Avusturya karşısında pozisyon bulamamamız sıkıntı varmış gibi görünmesine yol açmasına rağmen bu oyuncularda ısrar edilmesi ilerisi için umut verici. Selçuk İnan, Nuri Şahin, Hamit Altıntop, Mehmet Ekici ve güçlü bir Arda’nın uyumu ileride ve geride takımı daha çok ateşleyecektir. Orta sahanın güçlü olması demek, takımın daha dik bir duruşa sahip olması demektir. Nuri Şahin, Dortmund’da ki performansını sergileyemiyor gibi görünse de bu oyuncuların mutlaka bir uyum evresini aşması şart. Bu oyuncular o uyum dönemini aşabilirlerse kendilerini daha iyi gösterebilirler. Mehmet Ekici çok iyi oynadı. Avusturya oyunu iyi yönlendiremedi belki ama çok iyi baskı yaptı ve bu baskı karşısında topu soğukkanlı biçimde saklamasını ve oyuna olumlu sokmasını bildi. İlerisi adına çok umut verici bir futbol oynadı Mehmet Ekici. Keza Mehmet Topuz ve Mehmet Topal da oyuna girdiği zamanlarda olumlu işler yaptı. Arda Turan’ın milli takım performansı parmak ısırtmaya devam ediyor. Sakatlıktan çıkması ve hala performansına tam olarak ulaşamamasına rağmen olumlu işler yaptı. Çok top ezdi ancak güçlendiği zaman bu sorun da aşılacaktır. Milli Takım için değişmez olduğunu gösterdi. Selçuk İnan oyunu harika yönlendirdi. Nuri Şahin ile uyumu yakalayabilirse çok iyi ikili olabilirler.

Burak fazla etkili olamadı maç içinde, yeteneklerini kapsamayan bir görevi uygulamaya çalıştı. Oyun sistemi açısından başarısız idi ancak mücadelesiyle en azından ayakta kalmasını bildi ve oyunu bırakmadı.  Yerine giren Semih girer girmez oyuna etki etti. Burak’a nazaran Avusturya defansını daha çok zorlayacak özelliklere sahip olduğundan kısa zamanda başarılı işler yaptı. 

Avusturya çok tehlikeli hücumlar yapmadı. Devamlı Türkiye’nin açıklarını kolladılar ve defansın gereksiz bir hatasıyla penaltı kazandılar. Volkan bu penaltıyı çıkararak olası bir stresi önledi. Defans konusunda yorum yapmak yanlış olur ancak çok çalışılması gerektiği ortada. Belçika bu şekilde oynamayacaktır. Çok akıllı ve çok hızlı oyuncuları var. Defansın orta saha ile uyumu sağlanmak zorunda yoksa kolay goller yememiz çok zor olmayacaktır.

Hiddink’in elinde çok iyi bir gurbetçi jenerasyonu var. Bunu mutlaka değerlendirmesi gerekiyor. Gurbetçilerin etkin olmadığı bölgelerde, Türk oyuncular var. Bu iki grubun birbirini tamamlaması çok güzel bir fırsat. Bu fırsat mutlaka değerlendirilmeli.

Abdullah Aksoğan

19 Mart 2011

God of The Arena – Galatasaray: 1 Fenerbahçe: 2



Fenerbahçe şampiyonluğu tüm benliğiyle istiyor. Deplasman maçlarında öyle geri dönüşler yaşıyor ki ne olursa olsun ben o hedefe ulaşacağım mesajını veriyor. Dün sahada çok kötü ama galibiyet için istekli bir rakip ve ateşli bir atmosfer olmasına rağmen reaksiyon göstermesini bildi.

İki takım da pas hatalarıyla oyuna başladı ve Andre Santos’un bireysel hatasıyla Galatasaray golü buldu. Galatasaray, Fenerbahçe’yi durduramadı, Fenerbahçe atmosferi sindiremediğinden ve Niang’ın ileride çok çok etkisiz kalmasından dolayı bir türlü etkili olamadı. Bireysel hatalarla gelen pozisyonlar kimseyi aldatmasın. İki takım da son derece kötü bir ilk yarı çıkardı. Galatasaray mücadele etti ancak pas yapamadılar. Fenerbahçe de ise ayakta kalan Özer oldu. Takımı ileri taşıma konusunda ekstra bir çaba gösterdi.

İkinci yarı başladığında takım pas yapmaya başladı ve atmosfere biraz daha ısındı. Aykut Kocaman çok doğru hamleler yaptı bu yarıda. Selçuk çıkınca Niang’ı sola çekip Semih’i forvete koydu ve topu biraz daha ileride tutmayı başardı. Galatasaray’ı sindirmeye başladığı sırada gol gelince Stoch hamlesini yaptı ancak en önemli hamlesi Stoch oyuna girdikten sonra Stoch’u ısrarla kullanmak yerine diğer kanadı da kullanması oldu. Zaten gol de bu şekilde geldi. Stoch’a o kadar çok yüklendiler ki sol kanatta, zaman zaman 2 kişinin tuttuğu oldu. Stoch’u iki kişiyle tutmak demek bazı yerlerde açıklar çıkması demekti ve Fenerbahçe bu boş alanları değerlendirme yolunu seçerek harika bir gol attı. 

Fenerbahçe dün kazanmayı hak etti. Galatasaraylı oyuncular fizik olarak yetersizdi. Ölümüne koşmuş olabilirler ancak top kontrol edememeleri ve ikili mücadelelerin çoğunda gerekli hamleleri yapamamaları bunu gösteriyordu. Topa sahip olmuş olabilirler ancak topu kontrol edemediler. Fenerbahçe topu çok iyi yönlendirdi özellikle ikinci yarı galibiyeti bu akıllı ve kontrollü futboluyla hak etti.



Alex De Souza dün akşam bir sporcunun nasıl zeki, nasıl çevik ve nasıl ahlaklı olabileceğini gösterdi. Attırdığı gol, attığı gol, maç sonu açıklamalarıyla Alex De Souza artık futbol üstü bir konuma geçti. Kazım’ın yaptığı hareket ile ilgili sorulan soruya “O Kazım, Bense Alex’im” demesi, Hagi ile ilgili övgü dolu sözlerle konuşması ve futbol stilinde ondan da aldıklarının olmasını kabullenmesi gerçekten güzeldi. Alex bu ülkeye gelmiş en iyi yabancıdır. Oyun stiliyle, efendiliğiyle, zekâsıyla yaşayan bir efsanedir.


Türk Telekom Arena çok güzel bir stat olmuş ancak içindeki zihniyet pek değişmemiş. Atılan rakı şişeleri bunu gösteriyor. Bu şişeler mutlaka ve mutlaka birilerinin desteğiyle oralara gelmiş. Bunca aramaya rağmen o şişelerin oraya girmesinin başka açıklaması yok. Organize işler bitmediği müddetçe dünyanın en iyi stadyumuna sahip olun ama nafile! Galatasaray yönetimi veya camia içinden bir grup bu adamlara destek veriyor. Fenerbahçe yönetiminin olay çıkartan taraftarını tespit etmekteki hassasiyetini bakalım Galatasaray gösterebilecek mi?  

Abdullah Aksoğan
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...