17 Eylül 2011

Çarklar Değişse de Sistem İşliyor - Gaziantep: 1 Fenerbahçe: 3


 

Fenerbahçe çok zor bir deplasmanı, sakatlarının çok olmasına rağmen geçmesini bildi. Aykut Kocaman, geçen sene önüne geleni devirdiği sisteminin ana hatlarını değiştirmeden sadece oyuncuları değiştirerek böylesine zor bir deplasmandan galip ayrılmasını bildi. Fenerbahçe için gelecek adına çok olumlu sinyallerin verildiği bir maç oldu. Sistemin oturma yolunda olduğunu çok net gördük çünkü Antep takımı Haziran ayından beri ciddi biçimde çalışıyorlar ve maçlar yapıyorlar ve çok hazırlar.Fenerbahçe’nin karşısında çok hazır ve kadro istikrarı olan bir takım vardı.

Sahada çok kötü isimler de vardı çok iyi isimler de vardı. Hatalar da yapıldı olumlu hareketler de ancak ortada bir sistem olduğu için takım oyunu ile sıkıntılar aşıldı. Takımın en güçsüz iki oyuncusu olarak gözüme Semih ve Selçuk çarptı. Selçuk ceza sahası içinde topları harika kesti ancak ceza sahası dışında rakibi izledi. Semih tek forvet olacak kadar güçlü değil. Vücudu esnek değil ve yavaş. Oynadığı süre boyunca topu olumlu kullanamadı ve ceza sahasına giremedi. Bienvenu oyuna girdiğinde tam olarak forvet oynamadı ancak topu aldığında sürekli ceza sahasına girdi ve topu kaybetmedi. Semih bu formuyla ilk 11 oynaması çok zor. Allahtan sahada Alex gibi bir efsane vardı. 1-0 geriye düştüğümüzde Alex gerçekten olması gereken yerlerde oldu ve çok iyi vuruşlarla takımı 2-1 öne geçirmesini bildi. Selçuk da çok güçsüz kalıyor ancak ceza sahasındaki etkisi tartışılmaz. Son derece kritik hamleler yaptı ceza alanı içinde. Bu oyununu ceza alanının içine taşırsa takım biraz daha rahat savunma yapar.

Bilica, Caner, Uğur performanslarının üstüne koyarak oynadılar. Beni bu maçta olumlu yönde şaşırtan futbolcular oldular. Caner özellikle ayağındaki topu kaybetmedi, pasları hep isabetliydi ve topu çok iyi kontrol ederek atakları harika yönetti. Alex’i çok rahatlattı ve rakibi strese soktu. Semih çıkıp Bienvenu girdiğinde ise sol kanattan içeri doğru aldı onu Aykut Kocaman ve gerçekten alkışlanası bir oyun ortaya koydu. Uğur, 1,5 yıldır oynamadığı halde bu maçta sağ kanatta çok iyi işler yaptı. Bilica keza sorumluluklarının bilincinde oynadı. Neredeyse kusursuza yakın bir oyun ortaya koydu. Kafsını sahaya verince olumlu işler yapabileceğini gösterdi. Bu lig için yeterli bir oyuncu olduğunu gösterdi. 



Henri Bienvenu harika bir maç çıkardı. Kolay kolay top kaybetmedi. Hızını ve gücünü iyi kullandı. Bir penaltı kazandırdı bir de gol attı. Sonradan oyuna girmiş olsa da oyuna çok iyi etki etti. Tam olarak forvet oynamadı ve geriden Antep savunmasını çok iyi yıprattı. Zaten bu oyununun da karşılığını aldı. Takıma yavaş yavaş ısınıyor. Sistemi ve oyuncuları çözdüğünde etkili bir forvet olacağının sinyallerini verdi.

Ziegler takım oyuncusu olduğunu bu maçta da gösterdi. Sol kanatta emniyeti sağlayacaktır. Ataklara her ne kadar Andre Santos kadar etkili gol vuruşları yapabilecek biçimde katılamasa da takım savunması ve hücumunda etkiliydi. Bienvenu’ye yaptığı orta harikaydı. Belki Andre Santos gibi son vuruşları olmasa da hücuma desteğinin çok iyi olduğunu gösterdi. O da Henri Bienvenu gibi sisteme ve oyunculara alıştıkça daha olumlu oynayacaktır.

Cristian, Yobo, Volkan, Alex, Bekir, oynadığı süre boyunca Mehmet Topuz hakkında söyleyecek fazla bir şey yok. Yapmaları gerekenleri yaptılar. İstikrarlarını bozmadılar.

Fenerbahçe çok kritik bir üç puan ile Antep Deplasmanından döndü. Sakatların çok olduğu şu dönemde bu üç puan takımın maneviyatına olumlu katkıda bulunduğunu söyleyebiliriz.

13 Eylül 2011

Seri Devam Ediyor! Fenerbahçe:1 Orduspor:0




Fenerbahçe’nin Maç öncesi çok önemli eksikleri vardı. Orduspor karşısında zorlanacağını düşünüyorduk ancak son olayların etkisiyle ciddi bir duruş sergileyeceğini de göz ardı etmedik. Geçen seneki kadroya göre daha yetersiz bir kadro ile çıktı Fenerbahçe ve saha içinde gösterdiği tepki ile maçı almasını bildi. Durumu öyle bir hale getirdiler ki 2 sezonlu bir ligin 3. devresinin 35. Maçını oynuyor havasındaydı futbolcular. 

Aykut Kocaman geçen sezonun ikinci yarısında takıma oynattığı taktiğin aynısını uygulattı takımına. Sezon başı analizinde de söylediğimiz gibi doğru olan da buydu. Kazanan takımın bozulmaması bence doğru düşünceydi. 

Takımda çok eksik vardı. Defans hattındaki kan kayıplarının üstüne Gökhan Gönül, Orhan Şam ve Serdar Kesimal gibi oyuncuların da sakatlıkları sebebiyle oynamaması Aykut Kocaman’ı zor duruma soktu. Yerlerine oynayan oyuncular büyük özveri ile oynadılar ancak bu oyuncuların yüksek kondisyonu ile daha sert durabilirlerdi savunmada. Orduspor bu durumu çok iyi değerlendirdi ancak gol bulamadı. 

Ziegler savunma yönüyle bence çok olumlu sinyaller verdi. Savunma yönüyle Santos’dan çok iyi olduğunu söyleyebiliriz. Daha ilk maçında bu kadar iyi bir savunma yapması gelecek adına ümit verici. Defans hattının ve orta sahanın daha iyi savunma yaptığı dönemlerde takıma katkısının daha olumlu olacağını gösterecektir. Mutlaka hatalar yaptı ancak düzeltilmeyecek hatalar değildi bunlar. Bekir, Gökhan Gönül’ün görevini elinden geldiği gibi yaptı. Takdir edilecek işler yaptı. Kapasitesi ortada. Bilica en azından kazanmayı kafasına koyduğunu gösterdi. En çok hata yapanlardan birisiydi ancak ihtiyaç duyulduğunda en azından kapasitesinin biraz üstüne çıkabileceğini gösterdi. Yobo kaldığı yerden devam ediyor. Gökhan ve Serdar Kesimal’in gelişiyle mutlaka savunma daha dirençli olacaktır ancak duran toplarda Lugano’nun etkisi hissedildi. Bu görevi birisinin üstlenmesi lazım. Bu ya Yobo ya da Serdar Kesimal olmalı.

Savunmanın hatalarında orta sahanın dikkat eksikliği de vardı. Cristian, Selçuk, Dia, M. Topuz mücadele ettiler ancak ataklarda çok dikkatsizdiler ve rakibi orta sahada karşılamak yerine fazla gömüldüler. Onların olması gereken bölgede Alex kayarak müdahalelerde bulundu ve atağa çıkarken çoğalamadılar ve atak esnasında rakip için hazırlanma süresi bıraktılar. Zaten ne zaman orta saha savunma ile birlikte rakibe yaklaştıysa Alex ve Semih rahat hareket etme imkânı buldu. Gol de zaten bu pozisyonlardan birinde geldi. Niang’tan beklediklerimizi Semih’ten bekleyemeyiz. Niang böyle durumlarda tek başına savunmayı yıpratabiliyordu ancak Semih bunu yapamaz. Henri yapabilir mi bunu göreceğiz. Henri’nin de bu konuda zamana ihtiyacı var gibi göründü. Koşuları ve tercihleri biraz garipti. Takıma alıştıkça bunlar oturacaktır ancak bu süre zarfında Fenerbahçe orta sahasının ve savunmanın dikkatli olması lazım. 

Orduspor çok diriydi. Bu kadar oyuncu transfer ettikten sonra bu oyuncuları kısa zamanda bu denli disiplinli oynatmak gerekten takdir edilesi bir olay. Metin Diyadin çok can yakar bu takımla. Fenerbahçe’nin bazı eksiklerini iyi değerlendirdi ve üstüne iyi gitti. Fatih Tekke’nin pozisyonunda şansları olsa maçın seyrini çok değiştirirlerdi. Fenerbahçe’ye karşı iyi savunma yaptılar. Bireysel yeteneklerin, yeteneklerini sergilemesine fırsat vermediler.

Fenerbahçe’nin çok eksiği vardı. Eksikken eksik kalmasına rağmen bu galibiyet büyük moral oldu. Antep maçında inşallah bu eksikler takımdaki yerini alırlar çünkü Antep uzun zamandır maç yapıyorlar ve formdalar. Zor bir maç olacaktır. Antep bu maçta özel bir performans sergileyecektir. Bugün yapılan hatalar maçı zora sokar.

 

Taraftar için birkaç kelam etmek lazım. Maçı izlerken tribünlerin boş olduğunu görmek çok büyük acı verdi ancak dışarıda toplananların sesini içerden duymak gerçekten büyük bir gurur kaynağı oldu. Bu manevi güç belki de kafası karışık oyuncuların mücadele etmesine neden oluyor. Fenerbahçe hep zor dönemlerden geçti ve hep alnının akıyla çıktı. Kimin sayesinde olduğunu bir kez daha görüyorlar. Taraftarlar ve taraftar futbolcular, yöneticiler ve direktörler ile bu süreçte ben de varım diyebiliyorlar.

11 Eylül 2011

Eurobasket 2011'in Ardından...


Büyük umutların ve beklentilerin yanı sıra son Dünya İkincisi apoleti ile gittiğimiz Eurobasket 2011'den hayal kırıklıklarıyla ayrılıyoruz. Turnuva boyunca basketbolun bir çok ilkesine aykırı oynadık. Basketbolu, basketbol yapan değerlerden uzak, onları karşımıza alarak oynadık. Biz turnuvada sadece rakiplere karşı değil, basketbola karşıda oynadık. Basketbol gibi iyi strateji ve taktik sayesinde "kolay oyun" imkanı sağlayan bir spor dalında biz hep zoru başarmak istedik. Tecrübeli oyuncularımıza güvendik. Onların bizi ileriye taşıyacağına inandık. Teknik ve taktik açıdan bençimizin nasıl yüksek meblağlarda kumar oynadığına şahit olduk. Oyuncularımızın saha içerisinde sürelerini hiç ayarlayamadık. Kısacası bir çok açıdan çok ama çok kötü bir turnuva oynadık.

Gelin ilk önce iyi yaptıklarımızdan başlayalım.. Çünkü bu yazının en kısa paragrafı bu olacak. Turnuva boyunca yaptığımız en iyi şey, maçın hiçbir anında fark kaç sayı olursa olsun oyundan kopmadık, hep mücadele ettik. Fransa gibi, İspanya gibi, Almanya gibi takımlara karşı 10 sayıdan fazla farkları kapatıp geri geldik. Maçlara tekrardan ortak olduk. Bir diğer iyi yaptğımız şey ise savunmamızdı. Turnuvanın en sert savunmasını yapan takımdık. Bu sayede yüksek farklardan geri gelip, maçlara ortak olmasını bildik. Pota altımızda Ömer Aşık ve Enes'i çok iyi kullandık. Bu iki oyuncumuzun oyunda olduğu sürelerde hücum ve savunma ribaundlarında hep karşı takımdan üstün olduk. Ayrıca bu ikili sayesinde ve bazı maçlarda Oğuz'unda nadir gelen katkılarıyla turnuvanın en çok blok yapan takımlarından biri olduk. Sertliğimizi rakip oyunculara her maçta hissettirdik. Genel olarak turnuva boyunca iyi yaptıklarımız bu kadardı.

Gelelim o uzun paragrafa.. Yani neleri kötü yaptığımıza. Bu yazıyı konu başlıkları halinde yazmak istiyorum. Çünkü daha açıklayıcı olacaktır o şekilde.

1- Serbest Atışlar
Turnuva istatistikleri henüz açıklanmadı ama bu kulvarda ilk iki içerisinde olduğumuz kanaatindeyim. Son Dünya İkincisi olmuş bir takım bu kadar kötü serbest atış atamaz, atmamalı!! Bu kadar kötü serbest atış atarak maç ka-za-na-ma-yız! Turnuva başından beri kötü olan bu atışlarımız için teknik heyet hiç ekstra çalışma yaptırmadı mı? Oyuncular bu kadar kötü atış yaptıklarının farkında değiller miydi? Turnuva boyunca 115/178 - %64.6 serbest atış yüzdesiyle oynamışız. Bu yüzde iyi gibi görünsede taraftar avantajından yoksun oynayan bir takım için düşük bir yüzde.. Geçtiğimiz Dünya Şampiyonası'nda %60.1 ile oynamıştık. Ama o turnuvada ev sahibi avantajımız vardı. Seyirci avantajımızın olmadığı turnuvalarda bir takımın en büyük silahı serbest atışlardır. Bugünkü Sırbistan maçında kaçırdığımız 13 atıştan 2 tanesi basket olsaydı maçı biz bir sayıyla kazanıyor olacaktık. İşte serbest atışlar bu nedenle çok önemli. Hiçbir efor sarfetmeden, zorlamaya mağruz kalmadan futboldaki penaltı misali yapılan bu atışlar çok değerli. Ama biz ne yazıkki bu değeri bilemedik.

2- Üç Sayılık Atışlar
Bir diğer önemli eksikliğimizde üç sayı çizgisinin gerisinden yapığımız atışlardaki düşük isabetimiz Turnuva boyunca 153 denemeden sadece 42'sinde isabet bulmuşuz. Yani turnuva boyunca %27.5'lik bir oranla üçlük atmışız. Geçtiğimiz Dünya Şampiyonası'nda bu oran %42.9'du. Aradaki uçurumu görebiliyorsunuz. Bu oranla bizim çeyrek finale çıkma şansımızda oldukça düşüktü. Çünkü zaten hücumda kolay sayı üretemedik bir de özellikle boş üçlükleri kaçırmamız bizim belimizi büktü.

3- Asistler
Bu turnuva boyunca asist sayımızda çok düşüktü. Turnuva boyunca sadece 96 asist yapmışız. Bu oranımızı diğer takımlarla bir karşılaştıralım: İspanya 134, Litvanya 135, Almanya 86. Bakın asistlerde bizden düşük durumdaki tek takım Almanya ve onlarda bu akşam büyük olasılıkla elenecekler. İşte bu tablo asist sayısının maç kazandırmada ne kadar önemli olduğunun bir göstergesi.

4- Oyun Kurucu Katkısı
Turnuva boyunca oyun kurucu katkısında da çok yetersizdik. Kerem bu turnuvada artık miladının dolduğunun sinyallerini verdi. Ender ise elde olan bomba misali ne zaman ne yapacağı belli olmayan ve istikrarsız bir görüntü içerisindeydi. Ender 23 Kerem 17 asist katkısı yapmış olsada Ender %33.3 ile şut sokarken, Kerem %22.7 ile şut sokmuş. Oyun kurucularımızdan alamadığımız skor katkısı ve birçok hücumda hatalı top kullandılar ve 5'er top kaybı yaptılar. Oysa 2010'da Ender %48.7 ile Kerem ise %40.5 ile şut sokuyordu. Kısacası bu turnuvada oyun kurucularımız yokları oynadı.

5- Tecrübeli oyuncularımıza aşırı tolerans
Takımımızdaki tecrübeli oyunculara koç çok fazla tolerans gösterdi. Hidayet ve Kerem sahada dozu kaçırdıkları zaman bile bir kurtarıcı umuduyla oyunda kalmaya devam ettiler. Hidayet arka arkaya şutlar kaçırdığında bile kenara hep çeyrek sonlarında geldi. Kerem, eli soğukken bile hep hücumları kendi üzerinden oynamaya çalıştı, boş üçlüleri kaçırdı ama ne yazıkki oyunda kalmaya devam etti. Ancak yorulduklarında koç "Dur ben sizi biraz dinlendireyim" mantığıyla onları dışarı aldı. Tecrübe her zaman yararlıdır ama dozunuda ayarlamak lazım. Fransa'nın hücumdaki en büyük silahı olan Tony Parker bile arka arkaya 2 şut kaçırdıktan sonra kenara geçip dinlendiriliyorsa bizde Hidayet arka arkaya kaçırdığı sayılardan sonra neden hala oyunda tutuldu anlamadım..

6- Son Topları İyi Oynayamadık
Turnuva boyunca 4 maçımız son topa kaldı ve dördünüde kaybettik. Polonya maçında farkı kapatıp geldik, son saniyelerde maçı verdik. Fransa maçında 12 sayı geriden geldik, son saniyelerde kenardan topu oyuna sokamadık ve maçı verdik, Almanya maçında maçı son topa bıraktık, ama yine başarılı bir hücum gerçekleştiremeyip kaybettik. Ve bugün Sırbistan maçında Son 11 sn'ye 1 sayı geride girdik, oyunu yanlış oyuncu üzerinden kurmayı denedik, topumuza müdahale ettiler ve top dışarı çıktı. Bitime 4 sn kala pota altından şans topumuzu oyuna soktuk. Ama ne yazıkki yine son topu Ersan'la değerlendiremedik ve turnuvanın dışında kalmış olduk.!

7- Kenar yönetimimiz takımı iyi yönetemedi
Kenarda koç Orhun Ene ve teknik heyet turnuva boyunca oyunu iyi okuyamadılar. Takıma gerekli taktik düzeni anlatamadılar, oyuncuların saha içindeki süre dağılımlarını iyi ayarlayamadılar. Son toplarda, oyunu iyi çizemediler. Rakibin hamlelerine, iyi cevap veremediler.. Kısaca bu kötü geçen turnuvada Teknik Heyetinde hiç parlak olmadığını, gelecek için hiçte umut vermediğini gördük.

İyisiyle kötüsüyle bir turnuva daha bitti. Hedeflediğimiz yerde bitiremedik. Çok erken elendik. Şimdi oyuncular bu yorgunluğun ardından kısa süreli bir tatil yapıp, önümüzdeki sezon için takımlarının hazırlık kamplarına katılacaklar. Milli Takım'ın teknik ekibi ise bu turnuvayı iyi bir analiz edip, neyi kötü yaptığımızı, nerelerde hata yaptığımızı belirlemeye çalışmalı. Şimdi yeni Milli Takım'ı oluşturacak parçalar düşünülmeli. Yeni ve gençleşecek olan kadro Emir, Enes, Ömer Aşık ve Ersan'ın çevresinde oluşturulmalı. Yeni Milli Takımın çekirdeğini bu dört oyuncudan kurulmalı. Çalışmalara da şimdiden başlanmalı...

10 Eylül 2011

Çocuklar inanın, Güzel günler çok yakın


Eurobasket 2011'de çok başarılı mıyız? Hayır!
Son Dünya 2. gibi mi oynuyoruz? Hayır!
Şampiyonluk favorilerinden biri konumunda mıyız? Hayır!
Peki gelecek için umut veriyormuyuz? Hayır!
...

Bunlara benzer, cevabı "Hayır" olan birçok soru daha sorabiliriz. Ama şu anda bu soruları sorma zamanı değil. Şu anda karamsarlığa kapılma zamanı HİÇ değil.. Önümüzde çok kritik bir Sırbistan maçı varken ve kazandığımız taktirde bana göre kesinlikle çeyrek finale çıkacağımız bir maç bu. Önce bu kesin konuşmamın sebebini açıklayayım: Litvanya ev sahibi, grubu bitirebileceği en iyi seviyede bitirmek isteyecekler. Onların şu anda en iyi bitireceği derece üçüncülük.. Biz garantiledik, çıkma sorunumuz yok diğer turları düşünelim, fazla efor sarfetmeyelim gibi bir düşünce Litvanya'dan asla beklenmez. Onlar basketbola bir DİN gibi bakıyorlar.. Onlar için basketbol demek, kazanmak demek, başarı demek.. İşte bu yüzden Litvanya, pazar akşamı Almanya'yı devirecek.. Olması gerekende bu.. Çünkü Litvanya'nın Almanya'dan çok daha fazla skoreri var.


Gelelim bizim takımın ve halkımızın ruh haline...

Dün akşamki maçtan sonra yine millet olarak karamsarlığa kapıldık. Pazar akşamı valizleri toplayıp ülkeye döneceğimizi, asla Sırbistan'ı yenemeyeceğimizi düşünmeye başladık. Bu olumsuz ortama başka bir pencereden bakmak istiyorum: Biz Milli Takımlar düzeyinde hangi şampiyonada şöyle koltuğa oturup, elimizde kolamız, önümüzde çerezlerimiz keyifli keyifli maç izledik? Futbolda mı, Voleybolda mı? Basketbolda mı? A Milli Futbol Takımımızın, Avusturya ile 0-0 berabere kaldığı maçın sonunda Teknik Direktörümüz Guus Hiddink şöyle bir söz söylemişti; "Türkler zoru seviyor". Evet gerçektende bizler branş ayırt etmeksizin zoru seviyoruz. Bakın 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası, 2010 Dünya Basketbol Şampiyonası... Demek istediğim şey şu; Biz zaten bu stresleri yaşamaya alıştık.. Ama hala bazılarının prim yapması için ortaya felaket senaryoları atılıyor.

Bu ilk önce, iyi oynar yada oynayamaz ama sahada Ay-Yıldızlı forma için ter akıtan 12 oyuncumuza, yetersiz gördüğümüz ama başarı için geceli gündüzlü çalışan teknik ekimize çok olumsuz yansır.. İlk önce ülke olarak inanmalıyız, üzerimizdeki bu kötü havayı atmalıyız. Çünkü şu anda Millilere köstek değil destek olmalıyız. Onlara hergün ülkemizden haberler gidiyordur. Sırbistan maçı için onları, milletimizin desteğinin hep onlarla olduğu mu yoksa herkesin umudunu kestiği mi motive edecektir? İlk önce bizler başarıya inanmalıyız ki yakalayacağımız sinerji ile bu hava sahayada yansısın? Bkz: 2010 Dünya Basketbol Şampiyonası!

Son sözümde Millilere; gün başını öne eğme ve kaderine razı olma günü değil, Başını Dik tutup, ülken için savaşma, halkın için kazanma günüdür. İşte o yüzden; Hey sen, 12 Dev.. Başını öne Eğme Sakın!! Çık ve 2010'da yaptığını pazar akşamı tekrarla.. Çocuklar inanın, güzel günler çok yakın! Allah yar ve yardımcınız olsun...

9 Eylül 2011

2011-2012 Sezonu Fenerbahçe Futbol Takımı Analizi



 Fenerbahçe, Spor Toto Süper Ligi ve Ziraat Türkiye Kupası olmak üzere iki kulvarda yarışacak bu sezon. Sezon ortasında Afrika Kupası ve Sezon sonunda Avrupa Şampiyonasının getirdikleriyle beraber bitirecek sezonu. Analiz içerisinde daha önceden yaşanan olayları yazmayacağım. Zaten bugüne kadar diyeceklerimiz söyledik. Mutlaka olayların psikolojik getirisi üzerine bir değerlendirme yapacağız.

Fenerbahçe sezona büyük kayıplarla başladı. Bu kayıplar üzerine kaybedilen en gerçekçi şey istikrar olacaktır. Teknik ve Taktik açıdan getirisi herkesçe tartışılacaktır ancak tartışılmayacak tek şey istikrar olacaktır. Fenerbahçe’nin bu sene bütün rakiplerinden farkı istikrarı olacaktı ancak bu avantajını kaybetti. Kaybettiği başka avantajları olacak mı bunun analizini yapacağız.

Play Off sistemi getirildikten sonra Spor Toto Süper Liginde başarıya ulaşmak için kilit iki kelime Güç ve Süreklilik olacaktır. Gücünü sürekli bir biçimde zaman yayan takımlar yarışta üst sıralarda olacak. Eylül’den Mayıs’a çok yoğun bir program takımları bekliyor olacak. Avrupa Şampiyonası ve Afrika Kupası ile birlikte sıkışacak programda Kulüp doktorları iyi olan, kondisyonerleri iyi olan yarışa bir adım önde başlayacaktır. Sürekliliği iyi olan futbolculara sahip takımlar avantajlı olacaktır. Bu yüzden futbolcu transferlerinden öte yardımcı ekibin kalitesi bu sene bazı takımları diğerlerinden bir adım daha ön plana taşıyacaktır.


Fenerbahçe’de kulüp Doktor’u Ertuğrul Karanlık ve Kondisyoner Alper Aşçı fark yaratan isimlerdi geçen sezon. Bu sezonda farklarını ortaya koyarlarsa Fenerbahçe’nin en önemli gücü olacaklardır. Aykut Kocaman’ın yardımcılarıyla irtibatını güçlendirmesi hatta gerekirse artırması gerek. Bu onları bir adım ileriye taşıyacaktır.

Fenerbahçe bu sene Avrupa’da da devam etseydi (CAS kararından sonra bu ihtimal de devreye girebilir.) Çok yoğun bir programın içine girmiş olacaktı. Şu anki kadro bu yoğunluğu kaldıracak kapasitede değildi ancak kısmen de olsa mevcut yoğunluğu kaldırabilecek kapasitede. Sadece Forvet hattı eksik gibi duruyor. Niang, Emenike, Güiza, Gökhan Ünal’ın gidişinden sonra elde sadece Semih, Henri ve Berk kaldı. Özellikle Henri, Niang’ın boşluğunu kapatabilir mi bu tam bir soru işareti. Niang son vuruşları çok iyi bir oyuncuydu. Henri’nin birçok özelliği Niang’ın özelliklerine benziyor ancak son vuruşlar konusunda ancak ilerleyen haftalarda yorum yapabiliriz. Semih’in de son vuruşları çok iyi ancak mutlaka güçlenmeli. Son vuruşlar konusunda Alex bu gruba desteğini fazlalaştıracaktır. Bu açığı Aykut Kocaman Alex ile kapatabilir. Sakatlıklar bu kısımda sorun yaratabilir. Haftada 3 maç yapılacak olmasından dolayı sakatlıklar ve performans düşüşü olacaktır. İşte bu yüzden Kulüp doktoru Ertuğrul Karanlık ve Kondisyonerlere büyük iş düşüyor. Geçen sene bu yükü çok iyi kaldırdılar.


 Savunmada büyük değişiklikler oldu. Lugano ve Andre Santos ile yollar ayrıldı. Orhan Şam, Serdar Kesimal ve Reto Ziegler ile yerlerine takviyeler yapıldı. Andre Santos’un yerine yapılan Ziegler transferi olumlu ancak Serdar Kesimal’in hem teknik hem de manevi yönden bir Lugano olamayacağı da ortada. Serdar Kesimal’in üst seviyelere çıkarılması için zamana ihtiyaç var ve bu dönem içinde orta sahanın ve yanında oynadığı arkadaşlarının özverisi şart. Yobo’ya büyük iş düşüyor bu sezon. Yanında oynayacak adamlar Serdar, Bekir ve Bilica gibi üç adam olunca dikkatini daha çok vermesi gerekecek. Serdar Kesimal ilk devreyi güzel biçimde kapatırsa Türk Futbolu için de çok güzel olacaktır. Aynı zamanda yabancı kontenjanını boşaltacaktır. Orhan Şam ise Fenerbahçe için en kritik adamlardan birisi olacaktır. Kritik etkiyi defansta oynamasına rağmen orta sahaya yapacağını düşünüyorum. Kritik maçlarda veya eksiklerin olduğu zamanlarda Orhan Şam ve Gökhan Sağ kanatta harika işler yapabilir. Böylelikle Sağ kanatta oynayan, sürekliliği fazla olan Mehmet Topuz’u orta sahanın ortasında kullanabilme imkânı doğacaktır Aykut Kocaman’ın. Emre’nin sakatlıklarının çok olduğu şu ortamda Mehmet Topuz gibi sürekliliği fazla olan güçlü bir ismin orada değerlendirilmesi önemli bir seçenek olacaktır. Bu arada Orhan Şam ve Gökhan Gönül’ün sağ kanatta genç takımlardan beri bir arada oynamasının verdiği avantajla bir sıkıntı yaşanmayacağını düşünüyorum.

Orta Saha, Orhan Şam etkisini saymazsak geçen seneye göre aynı formatla çıkacak. Emre, Selçuk, Cristian, Gökay ve Mehmet Topuz, Orta Saha’nın göbeğinde geçen seneki performanslarının biraz üstüne koyarak oynayacaklarını düşünüyorum. Bu grubun istikrarı Fenerbahçe için mevcut maraton içinde en büyük artısı olacaktır. Orhan Şam-Gökhan Gönül-Mehmet Topuz organizasyonunu bir köşeye koyarsak geçen seneki gibi Mehmet Topuz sağ tarafta, Emre ve Cristian/Selçuk ortada ve Dia solda olacak bir formatta çıkmak isteyecektir Aykut Kocaman. Kazanan sistemi bozacağını düşünmüyorum Aykut Kocaman’ın. 4-3-3, Aykut Kocaman için büyük bir rüya ve gerçekleştirmek istiyor ancak bu sene, şu kritik ortamda geçen sene kazanan taktiği bozacağını sanmıyorum. Stoch, Caner, Uğur gibi kanat alternatiflerinin olması, Alex’in bu grubu yönetmesi, Dia’nın her iki kanatta da oynayabilmesi, Özer gibi orta sahanın her yerinde oynayabilen bir isim Aykut Kocaman için önemli avantajlar olacaktır. Özellikle Dia bu sene Fenerbahçe için çok büyük bir avantaj olacaktır. Henri ve Alex ile kuracağı bağlantı ölümcül olabilir.



Fenerbahçe için bu süreçte altyapıdan kazanımı olabilir. Berk Elitez, Gökay İravul, Mert Günok önemli fırsatlar bulabilir. Gökay ve Mert Günok geçen sene bazı maçlarda oynatılmış ve iyi maçlar çıkarmıştı. Mert Günok’un şampiyonluğa büyük bir katkısı bile oldu. Berk Elitez de forvet sayısının azlığında Türkiye kupası gibi maçlarda fırsat bulabilir. Bu fırsatları değerlendirip kendini ispat ederse gelecekte kendisine yer bulabilir. Bir yandan da gözler Kayseri'de kiralık olarak forma giyecek olan Okan Alkan’da olacak. Okan’ın performansına göre de Fenerbahçe’deki geleceği şekillenecektir.



Kale için fazla yorum yapmaya gerek yok. Volkan Demirel eskisine nazaran çok daha fazla sorumlu oynuyor. Defans ile konuşması, ceza sahasını olumlu kullanması, oyuna konsantre olması ve reflekslerini yönetme konusunda her sene daha da ilerliyor. Takım içinde ağabeylik görevini üstlenmesi ve destek olması çok güzel. Volkan çok büyük değişimler geçirdi. Mert Günok ve Serkan Kırıntılı ile kalenin emin ellerde olduğunu görmek güzel.



Şampiyonluk ekip işidir. Ekip olmanın ne derece bir getirisi olduğunu çok iyi göreceğiz. Psikolojik bir savaş olacak. Sinirlerine hâkim olan psikolojisini iyi yöneten, hedefe iyi odaklanan kulüpler avantajlı olacak. Son yaşanan şike olayları Fenerbahçe’de yabancısından Türk’üne büyük bir kenetlenme doğurdu. Geçen senenin bir tesadüf olmadığını göstermek istiyorlar. Fenerbahçe’nin yıllardır en büyük sorunu olan rehavetin bu olaylar sayesinde kısmen de olsa rafa kalktığını düşünüyorum. Fenerbahçe kadro olarak istikrarını sürdüremese de yıllardır en büyük sıkıntısı olan rehavet ve takım oyunu sorununun önüne geçerek başka avantajlar elde etmiştir. Bu artıların yanına kondisyon gibi bir artı ekleyebilirse bu kadro Spor Toto Süper Ligin en iddialı takımıdır. Alex faktörünü ön plana çıkartmıyorum bile.

8 Eylül 2011

Bir deli kuyuya taş atmış, kırk akıllı çıkaramamış


A Milli Basketbol Takımımız ile Eurobasket 2011'de başarılı bir performans sergileyen Fenerbahçe Ülker Basketbol Takımımızın başarılı genç oyuncusu Emir Preldzic'in kendisinin söylediği iddia edilen sözler, ne yazıkki oyuncumuza doğrulatılmadan Türk medyasında da geniş yer bulmuş ve hemen Emir'e yönelik linç girişimlerine başlanmış.

Bu linç girişimleri o kadar abartılmışki; Emir'i Milli Takım kadrosundan çıkartın, Türk pasaportunu iptal edin gibi saçma sapan yorumlar yapmışlar. Bu yorumları yapan kişiler daha düne kadar Emir'in Milli Takım için çok büyük bir artı değer olduğunu ve Milli Takımımızda büyük başarılar yakalayacağını düşünüyorlardı. Bu çok bilmiş insanların sosyal medyayı kullanarak başlattıkları linç girişimleri bana göre Milli Takıma yapılan bir saldırı ve en önemlisi de Milli Forma için sahada ter akıtan bir oyuncuya yapılan infazdır!!

Milli Takımımızın turnuvadaki en iyi oyuncusunu psikolojik yönden yıpratma girişimlerine kendi ülke insanımızında alet olması gerçekten üzüntü verici. Emir’in sahada ortaya koyduğu oyunu, Ay-Yıldızlı forma için akıttığı teri, sırf Slovenya’yı tercih etmediği için Sloven basınının kurguladığı oyunlara alet olarak görmezden gelen insanları ve herşeyi çok iyi bilen(!) Türk Medyasını buradan kınıyorum!!

Bu yalan olduğu her halinden belli olan haberi Sloven medyasından alan ve oyuncumuza doğrulatma gereği bile duymadan "Flaş! Emir Preldzic'ten şok sözler" ve "Preldzic şoke etti; Türkler beni oynamaya zorladı" gibi başlıklar kullanarak servis eden Türk Medyası da kendine yakışanı bir kez daha yaptı. Yine her zaman olduğu gibi, bu haberin Slovenlerin kuyruk acısını hafifletmek için yaptığını düşünmeden, en azından gazeteciliğin önemli bir ilkesi olan "araştırmacılık" ilkesine bağlı kalmadan yayınladı.

Şimdi sormak istiyorum;

- Zorla oynatılan bir oyuncu, takımın en iyisi olabilir mi?
- Zorla oynatılan bir oyuncu, sahada bu kadar istekli olabilir mi?
- Zorla oynatılan bir oyuncu, sadece bir kağıt parçası için (pasaport) hayallerini kurduğu, formasını giymek istediği ülkenin Milli Takımını reddedebilir mi?
- Zorla oynatılan bir oyuncu, yukarıdaki fotoğrafta yer aldığı gibi bir sevinç içine girer mi?

Bu soruların tamamının cevabı: Hayır!!

Bundan sonra Ay-Yıldızlı forma ile Emir’in o potaya attığı ve basket ile sonuçlanan her top, bazılarının tepesine inen birer balyoz olsun!! Utansınlar.. Tabi onlarda utanma duygusu varsa!!

7 Eylül 2011

Penaltı Psikolojik Bir Savaştır




Dün oynanan milli maçta, son dakikada kaçan penaltıdan sonra penaltı tartışmaları ortaya çıktı. Penaltı konusunda herkes yorum yapabilir. Arda o penaltıyı kaçırabilir. Dün oynanan maçta berabere kalmamızın baş sorumlusu Arda olamaz bu yüzden!

Penaltı psikolojik savaştır. Soğukkanlı adamlar, kendini kontrol edebilen adamlar, stresi iyi yöneten adamlar penaltıyı çok iyi kullanırlar. Ne kadar teknik olduğunun hiçbir önemi yoktur. Önünde kocaman bir kale vardır en yeteneksiz adam bile o topu kaleye bir şekilde gönderir ancak sorun hormonlarının sana ne yaptırdığındadır!

Arda dün kafasında bir sürü soru işaretiyle, acabalarla geçti o topun başına. Penaltı kaçırma olasılığı normal şartlardan fazlaydı. Penaltıyı kullanış şekli de zaten bunu gösterir nitelikteydi. Arda topun başında penaltıyı kullanacağı köşeyi bile seçecek vakti yaratamadı. Kafası boş olan veya kafasındaki karmaşayı yönetebilen adamlar her zaman penaltıları gerektiği gibi kullanmışlardır.

Dün penaltıyı kullanacak bana göre 2 adam vardı. Ya Mehmet Topal ya da Umut Bulut kullanacaktı. Bu iki oyuncu da stresten uzaklardı. Normal hayatlarında da fazla karmaşa olmayan bu adamlar bu penaltıyı çok rahat kullanabilirlerdi.

Şu yanlış anlaşılmasın, Arda bu penaltıyı gole çeviremedi diye büyük oyuncu değil diyemeyiz. Baggio da yapamamıştı. İtalya’yı Finale kadar sırtlamıştı ancak yapamadı. Bunun gibi birçok örnek verebiliriz. Galatasaray’ın UEFA kupası finalinde ilk penaltıyı atmaya kimsenin yanaşmayıp da Ergün’ün soğukkanlı hali ile kabul etmesi ve atması, keza Galatasaraylıların yine bir Türkiye Kupası maçında Kadıköy’de 4-4 biten ve penaltılara kalan maçta penaltı atmaktan kaçınması ve penaltılarda elenmesi ülkemizdeki futbolseverlerin ilk anda hatırlayacağı örneklerdir. Örnekler yazmakla bitmez bu konuda.

Penaltı atmak kendini yenmektir aslında. Baggio 1994 Dünya Kupası Finaline kadar herkesi yendi ama kendini yenemedi. Kendini yenebilen futbolcular her zaman başarılı olmuşlardır.

Can Maxim Mutaf ve Kerem Hotiç Kiralandı


Fenerbahçe Ülker Basketbol Takımımızın alt yapısında yetişen ve A Takıma kadar çıkan iki genç oyuncumuz Can Maxim Mutaf ve Kerem Hotiç tecrübe kazanmaları için kiralandı.

1991 doğumlu olan Can Maxim Mutaf, 1 sezon boyunca Beko Basketbol Ligi Ekiplerinden Mersin Büyükşehir Belediye'ye kiralandı. Henüz gelişme sürecinde olan ve bu nedenle takımımızda fazla forma şansı bulamayan Maxim Mutaf, hem tecrübe kazanmak hemde kişisel gelişimi için daha fazla süre alabileceği bir takıma kiralandı. Can Maxim, büyük beklentilerimizin olduğu ve gelecek için basketbolseverlere güven veren bir oyuncu. Bu onun için büyük bir şans.

1993 doğumlu bir diğer genç oyuncumuz Kerem Hotiç ise Türkiye 2. Basketbol Ligi Takımlarından Daruşşafaka'ya kiralandı. Gelecek için yatırım yaptığımız bir başka oyuncu olan Kerem, bu şansı iyi değerlendirmeli ve atış ritmini kontrole sokmalı. Bir maç harikalar yaratırken, bir başka maçta yokları oynayan bir tarzda değil, devamlılığı olan bir şutör olmalı. Bunun içinde 2. ligde tecrübe kazanması onun adına çok yararlı olacak. "Bir basketbolcu için en iyi antrenman maçtır" sözü çok doğru. Kerem'in saha görüşü çok iyi tek sorunu düzenli şut atamaması. Bunuda oynadıkça kapatacaktır.

Her iki oyuncumuzada yeni takımlarında başarılar diliyorum. Umarım 1 sezon sonra tekrardan takıma döndüklerinde şu anki durumlarından çok daha iyi bir şekilde olurlar. Sonuçta onlar Fenerbahçemizin geleceği. Basketbol altyapımız çok sağlam olan bir takımız. Geçmişte İbrahim Kutluay ile başlayan, günümüzde Enes Kanter, Doğuş Balbay, Hakan Demirel, Berkay Candan, Can Maxim Mutaf, Kerem Hotic ve Erbil Eroğlu ile devam eden bir zengin oyuncu potansiyalimiz var. Bunu iyi değerlendirmeliyiz.. Hem Can Maxim'den hemde Kerem'den büyük beklentilerimiz var. Sakatlık sorunu yaşamadan, iyi bir sezon geçirmeleri dileğiyle...

6 Eylül 2011

Reto Ziegler Yeterli Hamle




Andre Santos’un gidişiyle sol bek mevkisimde bir boşluk oluştu. Kulüp düzeyinde yaşanılan sıkıntıları Niang-Bienvenu analizinde değerlendirdik. Tekrar aynı konulara girmenin bir manası yok. Sorun çıkartabilecek oyuncuların gönderilmesini şu süreçte olumlu karşılıyorum. Bundan sonra psikolojik bir savaş da vereceğimizi düşünerek takıma inanarak oynayan oyuncularla çalışılmak istenmesi Aykut Kocaman için olumlu bir davranış.

Andre Santos çok iyi bir sol bek. Sol bek demek biraz acımasız olur. Çok iyi bir sol kanat oyuncusu. Ofansta ve savunmada harika işler yapabiliyordu. Rehavet sorunu vardı ancak yetenekleri tartışılmazdı. Para kazandırarak gitti ve yerine Reto Ziegler ile anlaşıldı. Ziegler savunma yönü kuvvetli ve duran toplarda etkili, uzaktan şut atmayı seven bir sol bek. Santos gibi bir full back değil ancak hücum tarzı bence Fenerbahçe’ye uygun bir isim.

Defansta çok diri oynuyor ve ataklarda içeriye doğru hareketleniyor. Hatta savunma yönü olarak Santos’u aratmayacağını düşünüyorum ancak hücum performansı soru işareti olabilir. Önünde oynayan arkadaşının yapacağı işlere pek karıştığını görmedim izlediğim maçlarında. Uzaktan şutları çok iyi atıyor. Bence bu özelliği çok önemli! Kapanan takımlara karşı geriden iyi şutlar çıkartan adamlara ihtiyacımız vardı. Ziegler bence bu konuda bize yararlı olacaktır. Topla oyuncuların yakınlarına girmesinden öte bu özelliği bence Türkiye’de avantajımız olacaktır. Santos bileğine çok hâkimdi ve sırıtmıyordu bu konuda ancak sol bekte oynayan Caner ve önünde oynayan diğer oyuncular kaptırdığı toplarla büyük tehlikelere neden oluyordu. Ziegler’de ben bunu izlediğim maçlarda görmedim.

Juventus’tan Fenerbahçe’ye gelen hatta İtalya’dan Fenerbahçe’ye gelen hiçbir oyuncunun kötü çıktığını görmedik hatta efsane performanslar ortaya sürenler çoğunluktaydı. Ziegler de çok kötü bir performans sergilemeyecektir. Bu sene sadece Türkiye’de oynayacağımızı düşünürsek olumlu bir hamle olduğunu söyleyebilirim. Uyum sorunu olacaktır bu transferlerin en büyük dezavantajları da budur.

Henri Bienvenu a Fenerbahçe!



 Şampiyonlar Ligi skandalından sonra Niang da kariyerini Türkiye’de geçirmek yerine daha çok paraya Katar’ı tercih edenlerden birisi oldu. Geçtiğimiz yıl Fenerbahçe’de harika işlere imza atan Niang’dan ayrılmak gerçek anlamda büyük bir güç kaybı olacak Fenerbahçe için ancak Aykut Kocaman, Niang’ın özelliklerinde birisini alarak kasaya desteğe, geleceğe yatırıma devam etti.

Niang çok iyi bir forvetti ve Fenerbahçe için bir forvet nasıl olmalı sorusuna en iyi cevaptı. Aykut Kocaman’ın aklında hep bu tarz adamlar olduğunu Henri Bienvenu transferiyle anlayabiliriz. Henri Bienvenu’yu geçen sene Young Boys’un Fenerbahçe’yi elediği maçlarda izledik ve tabii ki sonra Tottenham ile oynadıkları Şampiyonlar Ligi 3. Eleme turunda meraklı gözlerle tekrar takip ettik. Young Boys bir önceki sene şampiyonluğu kıl payı kaçırmış ve Şampiyonlar Ligi ön elemelerinde fırtına gibi esmişti. Takım olarak harika bir performans ortaya koydukları için hayranlıkla izlemiştik. Bienvenu de bu takım için çok önemli olduğunu gösterdi. Hızlı, Güçlü ve son vuruşları kısmen de olsa iyi. Takım oyununa çok sadık kaldığı ve futbolu az çok bildiğini gösterdi. Bu sene sadece Türkiye’de mücadele edeceği için geçiş sürecinde sıkıntı yaşamayacaktır.

Peki, Niang gittikten sonra Bienvenu Fenerbahçe’yi bu sene taşıyabilir mi?

Bunu maçlar oynandıkça göreceğiz. Fenerbahçe’nin gol sıkıntısı çekmeyeceğini düşünüyorum genel olarak ancak Henri yumuşak bir ligden geldi ve Niang’ın maçlarda dayak yediğini düşünürsek Henri biraz zorlanabilir. Eğer bunu kabullenerek işine bakar ve takıma adapte olursa bu sene için Niang’ın eksikliğini hissettirmez. Gelişime açık bir oyuncu ise önümüzdeki senelerde de takıma olumlu katkıda bulunabilir. Niang’ın her ne kadar verimli olduğunu düşünmesem de acil durumlarda sol kanatta oynayabilmesi de Aykut Kocaman açısında güzel oluyordu. Kritik zamanlarda takımın hücum gücünü çok iyi artırıyordu. Rakibin dengesini bozabiliyordu sol kanatta Niang. Henri’nin o bölgede ne yapacağı tam bir soru işareti.

Bienvenu transferinden sonra Semih’e de büyük iş düşüyor. Semih’in artık 90 dakika canavar gibi oynamasının zamanı geldi. Henri hızlı ve güçlü olabilir ancak Futbolda kafayı çalıştırmak bunların üstünde gelir. Semih çok akıllıca oynuyor ancak hızlı ve güçlü değil. Onunda artık seviyesini yukarı çekmesi lazım ve Henri’nin geçiş sürecinde takıma destek vermesi şart.

Son olarak başlıkta da belirttiğimiz gibi Fenerbahçe’ye hoş geldin Henri! Forvet sayısının azlığında Allah sakatlık vermesin diyorum!

2011-2012 İç Transfer Durumu #3




Şike Operasyonunun getirdiği değişkenlikler ve TFF’nin Şampiyonlar Ligi ile ilgili aldığı karar Fenerbahçe’de iç transferde dalgalanmaya neden oldu. Aykut Kocaman ve Yönetim bu süreçte bazı oyuncularla hem oyuncuların kendi kariyerleri için hem de kulüp menfaatleri için yollarını ayırmak zorunda kaldı. Lugano, Andre Santos, Niang ve Güiza ile yollar ayrıldı. 

 
Yobo ile tekrardan anlaşıldı ancak savunmada çok büyük iki kayıp verildi. Yobo ile anlaşılması çok iyi oldu. Geçen seneden takımı tanıyor ve Fenerbahçe’nin durumunu bilmesine rağmen hevesle gelmek istemesi ona olan inancı artırıyor. Yobo ile tekrardan anlaşılması çok kötü bir karar değil.



Lugano’nun gidişi özellikle takım için büyük bir kayıp oldu. Andre Santos da büyük kayıp elbette ancak Lugano amatör ruhla oynayan bir profesyoneldi ve takım için ne gerekiyorsa yapabiliyordu. Golcü özelliği ve savunmadaki kesiciliği ile Fenerbahçe’nin bence eksikliğini hissedeceği en önemli oyunculardan birisi Lugano. Andre Santos da çok önemli bir oyuncu ancak onun gidişi Lugano kadar üzüntü vermedi. Santos’un yeri Ziegler transferi ile dolduruldu ve bunu Ziegler transferi ile ilgili yazımda detaylı bir biçimde inceleyeceğim. Santos oynadığı 2 sene boyunca her sene ilk devrelerde ciddiyetten uzak görüntüsü nedeniyle eleştirildiği için yerine Ziegler gibi bir disiplinli kanat oyuncusu alınması ve bu işten para kazanılması bence Aykut Kocaman için şu zor durumda güzel bir hamle oldu.




Hücum hattı da boşaltıldı bu arada. Güiza gönderildi. Emenike satıldı. Bu konu ile ilgili bir yazı yazmıştık. Niang satılmak üzere. Lugano’dan sonra bana göre büyük kayıp ancak mevcut şartlar içinde getirisi iyi olabilecek bir transfer. ŞL’ye gidilemediği şu ortamda ve yaşının 32 olduğunu düşünürsek aynı özelliklerde daha az maliyetli birisi ile anlaşılması da mevcut şartlar içinde doğru olanıydı ve Henri Bienvenu ile anlaşıldığı haberini duyduk. Henri Bienvenu transferi ile ilgili güzel bir değerlendirme yapacağız. Ancak Niang ve Emenike transferleri Aykut Kocaman’ın Fenerbahçe’de nasıl forvet istediğini bize çok iyi gösterdi. Eğer bu tarz adamlar transfer edip eski düzeni bir şekilde oturtacaksa 32 yaşındaki Niang’ı satıp para kazanması ve zaman kazanması bence olumlu.



Oyuncuların gidişleri üzerine çok karamsar yaklaşmadık. Aslında kimse gitmeseydi ve orta sahaya alınacak iki yönlü bir oyuncu ile Fenerbahçe tarihinin en önemli takımlarından birisi oluşturulmuş olacaktı. Elbette ki bunu isterdik ancak mevcut şartlar içinde Aykut Kocaman ve yönetimin yapmak istediklerini ben olumlu karşılıyorum. Fenerbahçe en azından Avrupa’ya gitmediği şu sene, geçen sene yaptığı yapılanmanın tekrarını bu sene de yapacak. Aykut Kocaman için güzel bir test oluyor bu durum.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...